Powiedz

Zadeklarował się w spisie wewnętrznym, wyciskając płytką konstrukcję jednej fali.

Żyjesz na przeciążeniu, w warstwowej, przestrzennej konsoli.

Podstawy cię blokują, a rozszerzenia blokują się o podstawy.

Promieniujesz nie sobą-osobną, lecz sobą-zawieszką, co się trzyma części współczulnej.

Połknij, niech przepłynie to samotne stanowisko, gdzie gasnę.

Przełknij te znoszone łzy, zbyt duże na wyczyn dorosłego.

Przyssałeś się do lęku, a na szybie z dosłownych świateł stoi dziecko, co bez osądu osądza.